You are here: Home >Posts Tagged ‘zeaksantyna występowanie

Pożywienie nie powinno być jednostronne

Pożywienie nie powinno być jednostronne.
Dawka 1000 jedno dziennie witaminy D wystarcza zwykle w leczeniu krzywicy, czasem jednak trzeba dawki znacznie zwiększać do 10000-20 000 jedno.
Nieraz stosuje się też jednorazową dawkę uderzeniową podając pozajelitowo 500000-1000000 jedno witaminy D.
Nie należy jednak sądzić, że można podawać witaminę D w dowolnych ilościach i dowolnie długo.
Zbyt duże dawki mogą wywołać objawy nietolerancji.
Dzieci tracą łaknienie, skarżą się na bóle głowy, są apatyczne, ciśnienie ich krwi podwyższa się, podobnie podwyższa się poziom fosforu i mocznika, czasem wapnia.
Leczenie dużymi dawkami witaminy D musi, więc być kontrolowane przez lekarza, u dzieci nie należy przekraczać dawki dziennej 40000 jedno.
Jedynie w tak zwanej krzywicy opornej ilości witaminy.
O, które zwykle wystarczają do usunięcia objawów krzywicy, nie dają wyniku i trzeba stosować dużo większe dawki, aby doprowadzić do normalnego wchłaniania wapnia z jelit i uwapnienia kości.
Stosując duże dawki witaminy D w celach leczniczych w chorobach stawów, a zwłaszcza w gruźlicy skóry, spostrzegano szereg przypadków przedawkowania witaminy D.
U zwierząt podawanie wielkich dawek naświetlanego ergosterolu doprowadza do zwapnień w ścianach tętnic, w nerkach, w narządach wewnętrznych powstają ogniska zapalne, występują zmiany w składzie krwi (podwyższenie poziomu wapnia i fosforu, zmniejszenie albumin), kości odwapniają się.
U ludzi zbyt wielkie dawki witaminy D2 powodują utratę łaknienia.
Wymioty, osłabienie, zaparcie, czasami zjawia się gorączka.
Ciśnienie krwi podwyższa się, dochodzi do zaburzeń nerwowych (zaburzenia wzrokowe, czasem porażenia połowicze), poziom tłocznika w krwi wzrasta, w moczu zjawiają się krwinki czerwone i wałeczki.
Kliniczne objawy hiperwitaminozy D2 omówili u nas Hajman i Taube w r.
1948 opisując jednocześnie obserwowany przypadek, w którym kobieta, 29-letnia chora na gruźlicę skóry, przyjęła w ciągu 20 dni 1540 mg witaminy D2.
Chora ta wyzdrowiała.
Ogłoszono także szereg przypadków zakończonych śmiercią, na ogół jednak odstawienie witaminy D wystarcza do Wyzdrowienia.
Równoczesne podawanie witaminy A zwiększa tolerancję na witaminę D.
Rozpiętość pomiędzy dawką leczniczą i toksyczną jest duża i wynosi około 1-300.
Możliwość przedawkowania witaminy D wskazuje, że lek ten należy stosować z umiarem i pod kontrolą.
ZMIĘKNIENIE KOŚCI – OSTEOMALACIA Jest to schorzenie kostne, rozwijające się zwykle w drugiej połowie ciąży lub w połogu, należące do grupy schorzeń Odżywczych.
Zapadają na nie zwykle wieloródki, które odżywiają się produktami zbożowymi, a jedzą mało mleka, mięsa, tłuszczu i nie przebywają na słońcu
[podobne: zeaksantyna występowanie, zając w śmietanie, passerotti ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Jeśli dieta zawierała mniej więcej równe ilości fosforu i wapnia krzywica nie pojawiała się

Jeśli dieta zawierała mniej więcej równe ilości fosforu i wapnia krzywica nie pojawiała się.
Choroba zależała, więc od dysproporcji w zawartości wapnia i fosforu w diecie.
Chociaż głównymi przyczynami krzywicy są brak witaminy D oraz dysproporcja wapnia i fosforu w pożywieniu, ale pewne znaczenie mają też i inne czynniki.
Do krzywicy skłonne są wcześniaki oraz dzieci karmione sztucznie i mało przebywające na słońcu.
Huldschinsky pierwszy spostrzegł, że krzywicę można leczyć naświetlaniem promieniami pozafiołkowymi.
Hess i Steenbock dowiedli, że naświetlając pewne pokarmy promieniami pozafiołkowymi nadajemy im w ten sposób właściwości przeciw krzywicze.
Webster i Windaus udowodnili, że właściwości te zależą od naświetlenia ergosterolu, pod wpływem promieni pozafiołkowych o długości fali 297-313- malimikronów ergosterol zmienia się w kalcyferol.
Proces krzywiczy zmniejsza odkładanie się związków wapnia i fosforu w rosnącym kośćcu, który wskutek tego jest słaby i podatny na zniekształcenia.
W warunkach normalnych stara tkanka, kostna ulega zniszczeniu i równocześnie następuje budowa nowej, natomiast w krzywicy po odwapnieniu kości, nowa tkanka kostna na granicy między trzonem a nasadą nie ulega zwapnieniu.
Makroskopowo najbardziej uderzającą cechą jest zgrubienie nasad, na kościach płaskich powstają guzy (np.
na- kości czołowej).
Odwapnione kości są miękkie, dają się ugniatać (np.
kość potyliczna – tak zwany craniotabes.
Tkanka podstawowa w kości krzywiczej wapnieje niedostatecznie, powstaje tkanka kostnawa, łatwo ulegająca zniekształceniom pod wpływem ciężaru ciała i działania mięśni.
Nie znamy wszystkich czynników, które powodują odkładanie się soli wapnia i fosforu w kości.
Do tego procesu niezbędna jest dostateczna ilość ciał mineralnych w krwi oraz pewne czynniki strącające sole z osocza.
Teoria enzymatyczna Robinsona przyjmuje, że czynnikiem powodującym proces kostnienia jest fosfataza, powoduje ona odczepienie kwasu fosforowego z estrów fosforowych osocza i miejscowe przesycenie tkanki kostnawej fosforanami wapnia.
Do charakterystycznych zmian w przebiegu krzywicy należy wzmożony poziom fosfatazy w krwi.
ZAPOBIEGANIE I LECZENIE KRZYWICY Już w czasie ciąży należy matce zapewnić dostateczną ilość witaminy D oraz wapnia i fosforu.
Dzieci nie powinny być przedwcześnie odstawiane od piersi ani karmione jednostronnie.
Już od wczesnych tygodni życia powinny dużo przebywać na świeżym powietrzu.
Dzieciom karmionym sztucznie należy dodatkowo podawać witaminę D, zapobiegawczo działają naświetlania lampą kwarcową.
W leczeniu należy się trzymać podobnych zasad, wcześnie podawać soki jarzynowe, owocowe, dzieciom półrocznym – jarzyny, móżdżek, dzieciom starszym – wątrobę, ryby, biały ser
[patrz też: przechowywanie ryb, zeaksantyna występowanie, gruby benek zabrze ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Według GambLea człowiek ważący 70 kg zawiera 46 litrów wody

Według GambLea człowiek ważący 70 kg zawiera 46 litrów wody, z czego 3 litry przypada na osocze krwi, 14 na płyn międzykomórkowy i 29 na płyn śródkomórkowy.
Tkanki naszego organizmu zawierają dużo wody, która nadaje im kształt i konsystencję.
W tkankach woda jest związana z koloidami komórek.
Mięśnie zawierają około 75 % wody, krew 82 %, nerki 81 %, płuca 78 %, wątroba 74 %, mózg 76, %, śledziona 77 %, kości 46 %.
Przeciętnie spożywamy około 1-1,5 litra płynów dziennie, nieraz więcej, gdyż zapotrzebowanie na wodę wzrasta w czasie upału, podczas pracy fizycznej.
Wchłanianie wody następuje w dwunastnicy, w jelicie cienkim i grubym.
Z jelit woda przenika do krwiobiegu tętniczego, ale najpierw musi przejść przez krążenie wrotne i wątrobę.
Źródłem wody są także pokarmy stałe, które zawierają je bardzo dużo.
Ogórki zawierają 95,4% wody, sałata – 94,7 %, pomidory – 94,3 %, rzodkiewki – 91,8 %, mleko – 87 %, jabłka – 84,6 %, gruszki – 84,4 %, śliwki – 79,6 %, ziemniaki ugotowane – 75,5 %, jajko ugotowane – 73,2, %, ryż gotowany – 72,5 %, wątroba – 71 %, sardynki (konserwy) – 52,3 %, szynka gotowana – 51,3 %.
Trzecim wreszcie źródłem wody są procesy przemiany materii.
Przy spaleniu 1 g tłuszczu powstaje 1,07 g wody, 1 g białka w podobnych warunkach daje 0,396 g wody, 1 g węglowodanów od 0,55 do 0,60 g wody.
Woda jest wydalana przez nerki (mocz), skórę (pot i parowanie), jelita (kał dorosłych zawiera około 75 % wody, kał dzieci 80 – 85 % wody), przez płuca (powietrze wydychane jest nasycone parą wodną), czasem także przez gruczoły mleczne (w okresie karmienia).
Przeszło połowa wydalanej ilości wody zostaje zwykle usunięta z ustroju przez nerki, a z kałem tylko 5 %.
Drogą parowania przez płuca wydalamy 300-500 ml wody, przez skórę około 500 ml.
Pot ludzki zawiera mocznik (w ilości 4-krotnie większej jak w krwi), glukozę (w ilości znacznie mniejszej niż w krwi) oraz Sól kuchenną (0,2-0,5 stężenia w krwi), ponadto pewne ilości wapnia, potasu, magnezu i fosforu.
Utrata 4 soli mineralnych na tej drodze może być znaczna, zwłaszcza chlorku sodu.
W czasie ciężkiej pracy w wysokiej temperaturze, np.
w kopalniach węgla, w ciągu 8 godzin pracy człowiek może wydzielić około 10 litrów potu.
Jeżeli litr potu zawiera około 3 g soli kuchennej, to straty jej będą wielkie i płyny, ustrojowe zostaną pozbawione NaCI.
W razie nadmiernej utraty soli kuchennej zjawia się ogromne osłabienie, skurcze mięśniowe.
Człowiek przeciętnie spożywa w postaci napojów około 1000-1500 ml płynu, z pożywieniem stałym około 1000 ml, spalanie wewnątrzustrojowe dostarcza około 300 ml, co razem daje 2300-2800 ml, tyleż mniej więcej płynów traci nasz organizm z moczem, kałem, potem, przez płuca
[podobne: przypalona patelnia od spodu soda, passerotti, zeaksantyna występowanie ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Przeciętna, codzienna dieta człowieka dorosłego zawiera około 0,8 mg fluoru, dieta zaś dla dzieci – około 0,4-0,5 mg fluoru.

Przeciętna, codzienna dieta człowieka dorosłego zawiera około 0,8 mg fluoru, dieta zaś dla dzieci – około 0,4-0,5 mg fluoru.
Na 1 kg produktu zawierają średnio fluoru: mąka pszenna 0,56 mg, fasola 0,165 mg, ziemniaki 0,141 mg, buraki 0,48 mg, marchew 0,188 mg, cebula 0,38 mg, szpinak 0,435 mg, jabłka 0,10 mg, śliwki 0,011 mg, mięso wołowe 0,55 mg, szpik 1,66 mg, mleko 0,227 mg, masło 0,42 mg, twaróg 0,71 mg, jaja 0,58 mg, żółtko 2,05 mg, białko jaja 0,20 mg.
Znaczniejsze ilości fluoru mają wpływ niekorzystny na organizmy zwierzęce.
McCollum wykazał, że dodanie fluoru do pożywienia zwierząt laboratoryjnych powodowało u nich kruchość zębów i kości.
Prawdopodobnie fluor zakłóca przemianę wapnia i fosforu, jest on też czynnikiem hamującym działanie wielu enzymów (np.
enolazy).
Nadmiar fluoru w wodzie do picia powoduje zmiany w szkliwie zębów.
Jednakże fluor nie zawsze ma działanie szkodliwe na organizm ludzki.
Jak to wykazał Cox i jego współpracownicy, fluor w dużych rozcieńczeniach hamuje rozwój próchnicy zębów.
Szersze omówienie tego zagadnienia znajdzie czytelnik w rozdziale omawiającym odżywianie w chorobach zębów.
W organizmie ludzkim można jeszcze ponadto stwierdzić i inne pierwiastki, jak brom, bor, arsen, glin, molibden, krzem.
Z pierwiastków tych niezbędny dla człowieka jest tylko krzem (do budowy zębów i kości).
Molibden i selen, przenikając do roślin uprawianych na terenach bogatych w te pierwiastki mogą być przyczyną ciężkich zatruć pokarmowych.
E.
WODA Woda stanowi jeden z najważniejszych składników naszego organizmu i jest niezbędna do życia gorszy dla ustroju jest jedynie brak tlenu.
Można żyć długo bez pokarmów stałych, natomiast pozbawienie wody szybko sprowadza śmierć.
Fizjolog niemiecki Rubner dowiódł, że można stracić cały zapas glikogenu bez większej szkody, ale utrata przez organizm 10 % wody jest groźna, a 20 % zwykle pociąga za sobą fatalne skutki.
Długość życia organizmu pozbawionego wody do picia różni się znacznie zależnie od gatunku zwierzęcia.
Mole i węże mogą obyć się dłuższy czas bez wody; wielką odpornością na brak wody odznacza się wielbłąd, większość jednak zwierząt ssących może się obyć bez wody tylko przez krótki czas.
Człowiek może żyć w zwykłych warunkach temperatury i wilgotności powietrza do 18 dni, ale wystawiony na działanie promieni słonecznych w wysokiej temperaturze może umrzeć już w ciągu 2-3 dni.
Jakościowy skład wody ustalił Lavoisier, a ilościowy stosunek wodoru do tlenu podali w roku 1805 Humboldt i Gay Lussac.
Znaczenie wody dla procesu życia znalazło odzwierciedlenie w wypowiedziach rozmaitych uczonych
[hasła pokrewne: soska konsulting, zeaksantyna występowanie, cubana zielonka ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Niższy poziom żelaza w surowicy krwi u kobiet jest prawdopodobnie wywołany stałą utratą krwi w okresach miesiączkowych

Niższy poziom żelaza w surowicy krwi u kobiet jest prawdopodobnie wywołany stałą utratą krwi w okresach miesiączkowych.
Przed pokwitaniem i po przekwitaniu poziom żelaza jest taki sam jak u mężczyzn.
W pierwszym roku życia, kiedy ustrój szybko rośnie, konieczne jest dostarczanie żelaza do budowy krwi i tkanek.
Zapotrzebowanie żelaza wynosi wtedy około 6 mg dziennie.
Normy w ZSRR są wyższe, np.
dla dorosłych przewiduje się 15 mg dziennie.
Podczas miesiączki kobieta traci 20-50 mg żelaza (średnio na rok 300 mg), w czasie ciąży straty wynoszą około 900 mg (budowa tkanek płodu, łożyska, krwawienia podczas porodu), dalszą utratę żelaza powoduje okres karmienia.
Aby ulec wchłonięciu, żelazo pokarmowe musi zostać odczepione od związków organicznych i zjonizowane do postaci dwuwartościowej, tylko ta postać, bowiem jest wchłaniana.
W wytwarzaniu żelaza dwuwartościowego uczestniczy sok żołądkowy.
Ilość żelaza zjonizowanego jest wprost proporcjonalna do stopnia kwaśności, powstaje chlorek żelazawy – sól dwuwartościowa, łatwo wchłaniana.
Czynnik jonizujący żelazo jest zawarty w żółci, w soku trzustkowym i jelitowym, ale główną rolę gra bezspornie sok żołądkowy.
Żelazo wchłania się przede wszystkim w dwunastnicy.
W jelicie cienkim pod wpływem działania zasadowych soków trawiennych żelazo zjonizowane przekształca się w związki organiczne trójwartościowe.
W niedokrwistości ze zmniejszoną zawartością żelaza w krwinkach czerwonych wskaźnik jest mniejszy od jedności i obniża się poziom żelaza w surowicy krwi.
Mówimy wtedy o niedokrwistości niedobarwliwej.
Niedokrwistość niedobarwliwą spotykamy u noworodków, u kobiet w przebiegu ciąży i połogu, w niedożywieniu, po krwawieniach, w zaburzeniach lub braku jonizacji żelaza pokarmowego, w zaburzeniach wchłaniania żelaza oraz w przebiegu chorób zakaźnych.
W czasie życia wewnątrzmacicznego poziom żelaza w wątrobie płodu rośnie aż do chwili porodu, podobny wzrost obserwujemy w surowicy krwi.
W czwartym do szóstego miesiąca życia płodowego poziom żelaza w surowicy krwi wynosi 19-47 I-Lg %, w ósmym miesiącu -100 I-Lg %, w dziewiątym miesiącu – 156 I-Lg %.
Rezerwy żelaza u płodu są uzupełniane przede wszystkim w ciągu ostatnich trzech miesięcy ciąży.
Ilość żelaza w wątrobie płodu przewyższa wtedy znacznie odsetkową jego zawartość u człowieka dorosłego, po urodzeniu ilość żelaza w surowicy krwi noworodka stopniowo zmniejsza się, w 15 dniu życia surowica krwi zawiera średnio 124 I-Lg %, w 1-6 miesiącu – 88 I-Lg %, od 6 do 12 miesiąca – 61 I-Lg % i od 12 do 18 miesiąca 58 I-Lg %.
W litrze mleka kobiecego znajduje się zaledwie 0,5 mg żelaza zdatnego do wchłonięcia
[hasła pokrewne: gruby benek zabrze, garnek do gotowania na parze ikea, zeaksantyna występowanie ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Żelazo jest składnikiem hemoglobiny

Żelazo jest składnikiem hemoglobiny, jod – składnikiem tyroksyny, cynk- insuliny i anhydrazy węglowej, mangan i magnez są niezbędne do działania zaczynów biorących udział w przemianie węglowodanów.
Wapń, magnez, sód, potas, fosfor, siarka i chlor stanowią ponad 90 % wszystkich składników mineralnych.
W organizmie istnieje stała wymiana materii, a normalny dorosły człowiek w 1500 ml moczu wydala przeciętnie około 25 g soli mineralnych o składzie: chlorek sodu 15,0 g, chlorek potasu 3,3 g, kwas siarkowy 2,5 g, kwas fosforowy 2,5 g, amoniak 0,70 g, magnez 0,50 g, wapń 0,30 g, żelazo 0,005 g.
Według danych przytoczonych przez Szczygła w organizmie człowieka ważącego 70 kg znajdujemy około 1050 g wapnia, 700 g fosforu, 245 g potasu, 175 g siarki, 105 g chloru, 105 g sodu, 35 g magnezu.
Tkanki człowieka zawierają rozmaitą ilość związków mineralnych: najwięcej jest ich w zębach i kościach – mało – w skórze, tkance tłuszczowej i narządach wewnętrznych, jak np.
wątrobie, nerkach, sercu, trzustce.
Niektóre związki mineralne znajdują się w ustroju w drobnych jedynie ilościach, ale grają jednak bardzo ważną rolę biologiczną, Nazwano je pierwiastkami śladowymi lub nieorganicznymi witaminami.
Do pierwiastków śladowych mających wielkie znaczenie dla ustroju zalicza się: miedź, mangan, arsen, bor, brom, jod, kobalt, nikiel, cynk, fluor.
Mikroelementy te trafiają do naszego ustroju razem z pokarmami, i to głównie pochodzenia roślinnego.
Poniżej podajemy dane ogłoszone przez Laboratorium Chemiczne oddz.
Higieny Żywienia w Tbilisi.
Zawartość miedzi (średnia) w mg na 1 kg suchego produktu: fasola – 11,14, szpinak – 12,1, cebula – 12,35, buraki – 9,49, kapusta – 13,68, ziemniaki – 7,18, bakłażany – 13,03, pomidory – 14,39, rzodkiewki – 12,47, jabłka – 5,75.
Zawartość arsenu: fasola – 0,33, szpinak – 2,25, rzodkiewki – 2,02, buraki – 1,108, ziemniaki – 0,50, kapusta – 2,01, cebula – 1,54, bakłażany – 0,65, pomidory – 1,58, ogórki – 2,03.
Zawartość manganu: fasola – 18,2, jabłka – 3,34, gruszki – 5,30.
Badania te wykazują, że miedź, arsen i mangan występują we wszystkich badanych jarzynach i owocach.
Zwraca uwagę stosunkowo wysoka zawartość arsenu w szpinaku (2,25 mg/kg), manganu w fasoli (18,2 mg/kg), miedzi w pomidorach (14,39 mg/Kg).
Zagadnienie pierwiastków śladowych nabiera coraz większej wagi, coraz lepiej też poznajemy ich rolę i znaczenie dla ustroju.
W zależności od wieku organizm nasz zawiera różne ilości związków mineralnych.
U noworodka związki mineralne stanowią tylko około 3 % wagi ciała, w późniejszym okresie życia ilość ta wzrasta
[więcej w: przechowywanie ryb, zeaksantyna występowanie, jedzenie po kolonoskopii ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

W osoczu krwi znajdują się rozmaite globuliny oraz fibrynogen

W osoczu krwi znajdują się rozmaite globuliny oraz fibrynogen.
Spośród globulin roślinnych należy wymienić leguminę (groch, soczewica), tuberynę (ziemniaki), edestynę (konopie).
Mięśnie zawierają miozyn i globulinę x.
Globiny wchodzą w skład hemoglobiny, zawierają histydynę.
W przemyśle są używane do wyrobu powolnie działającej insuliny.
Prolaminy są białkami rozpuszczalnymi w alkoholu, występują głównie w zbożach.
Około połowy białka pszenicy stanowi gliadyna należąca do prolamin.
Kukurydza zawiera zeinę, a owies hordeinę – obie należą do prolamin.
Gliadyna (brak lizyny), zeina (mało lizyny i tryptofanu), hordeina (mało lizyny i waliny) należą do tzw.
białek niepełnowartościowych.
Histony są rozpuszczalne w wodzie, bogate w argininę.
Występują w jądrach komórkowych w połączeniu z kwasami nukleinowymi, także w grasicy oraz w globinie wchodzącej w skład hemoglobiny.
Protaminy mają budowę prostą.
Należą tu salmina (plemniki łososi) i klupeina (plemniki śledzia) zawierająca dużo argininy, np.
składająca się z 15 aminokwasów salmina zawiera aż 10 cząsteczek argininy.
Alobuminoidy są to nierozpuszczalne białka zwierzęce, jak keratyny, kolagen i elastyny.
Są to związki szczególnie odporne na działanie czynników szkodliwych, zawarte w tkance łącznej, ścięgnach, więzadłach i tkance kostnej.
Keratyna wchodzi w skład włosów, kolagen w skład ścięgien, więzadeł, kości.
Pod wpływem ogrzewania kolagen przemienia się w smaczną i łatwo strawną żelatynę.
Elastyny wchodzą w skład włókien elastycznych tkanki łącznej (ligamenturn nuchae składa się prawie wyłącznie z tego związku), nie przechodzą w żelatynę pod wpływem gotowania.
Nukleoproteidy należą do białek złożonych, stanowią ważne składniki chromatyny jąder komórkowych.
Zawierają histony, protaminy i kwasy nukleinowe.
Jest rzeczą bardzo interesującą, że wirusy są nukleoproteidami.
Do chromoproteidów należą rozmaite związki z grupy hemu i flawiny.
Najbardziej znanymi chromoproteidami są hemoglobina krwi i czerwień wzrokowa.
Glikbproteidy stanowią połączenia związków białkowych z cukrowcami – należą tu mucyna śliny i soku żołądkowego, owomukoid białka jaj i chondromukoid chrząstek.
Owomukoid nadaje białku jaj jego charakterystyczną ciągliwość.
Fosforoproteiny (niektórzy zaliczają je do białek prostych) zawierają w cząsteczce resztę kwasu fosforowego.
Do grupy tej należą kazeina i witelina z żółtka jaj.
Lipoproteidy są to białka złożone, występujące w surowicy krwi, w tkance mózgowej.
Powstają z połączenia białek z ciałami tłuszczowymi
[patrz też: zeaksantyna występowanie, zając w śmietanie, cubana zielonka ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Sterole można wyprowadzić z macierzystego układu

Sterole można wyprowadzić z macierzystego układu, zwanego perhydrocy-klopentenofenantrenem (steranem).
Układ ten jest skondensowanym związkiem rdzeni uwodornionego fenantrenu i cyklopentanu.
Sterole należą do grupy, która ma różne czynności biologiczne.
Należą tu oprócz cholesterolu także kwasy żółciowe, hormony płciowe, hormony kory nadnerczy, witamina D, glikozydy naparstnicy oraz saponiny i niektóre ciała rakotwórcze.
1.
Tłuszcze właściwe są estrami kwasów tłuszczowych z glicerolem.
Estry glicerolu noszą nazwę glicerydów.
Glicerol jest alkoholem trójwartościowym o wzorze: C3H8O3 Drugi składnik tłuszczów właściwych – kwasy tłuszczowe, podobnie jak węglowodany, są zbudowane z węgla, wodoru i tlenu, ale zawierają znacznie mniej tlenu niż cukry.
Kwasy tłuszczowe są związkami alifatycznymi i prawie wszystkie mają parzystą liczbę atomów węgla.
Kwasy tłuszczowe dzielimy na nasycone i nienasycone.
Kwasy tłuszczowe nasycone o ogólnym wzorze CnH2n02 zawierają dwa razy tyle atomów wodoru, co atomów węgla, w kwasach tłuszczowych nienasyconych liczba atomów wodoru jest mniejsza niż podwójna liczba atomów węgla.
Ogólne wzory nienasyconych kwasów tłuszczowych można przedstawić następująco: CnH2n-202, CnH2n-40a itd.
Kwasy tłuszczowe nienasycone mają podwójne wiązania.
Do kwasów tłuszczowych nasyconych należą: kwas masłowy, kapronowy, kaprylowy i laurynowy, mirystynowy, palmitynowy, stearynowy itd.
Do ważniejszych kwasów tłuszczowych nienasyconych zaliczamy kwas oleinowy (1 podwójne wiązanie), linolewy (2 podwójne wiązania), linolenowy (3 podwójne wiązania), arachidonowy (4 podwójne wiązania).
W pokarmach spotykamy ponad 20 różnych kwasów tłuszczowych, jednak większość tłuszczów spotykanych w organizmie składa się z glicerydów kwasu palmitynowego, oleinowego i stearynowego, np.
: glicerol, kwas palmitynowy, trójpalmitynian glicerolu, woda Często istnieje mały dodatek kwasów linolowego i mirystynowego, rzadziej arachidonowego.
Masło zawiera ponad 11 kwasów tłuszczowych, przeważnie nasyconych.
Tłuszcze ryb zawierają jeszcze większą liczbę kwasów tłuszczowych, z których większość ma 3 lub więcej wiązań podwójnych.
Im dłuższy jest łańcuch węglowy, tym bardzie(zmniejsza się lotność i rozpuszczalność w wodzie, a wzrasta punkt topliwości kwasów tłuszczowych.
Kwasy tłuszczowe zawierające mniej niż 10 atomów węgla w cząsteczce są lotne, zawierające więcej niż 12 atomów węgla są w wodzie nierozpuszczalne.
Ważne znaczenie dla charakterystyki tłuszczów ma tzw.
liczba jodowa, wskazująca stopień nienasycenia kwasów tłuszczowych w rozmaitych gatunkach tłuszczów
[podobne: czy płukać naczynia przed włożeniem do zmywarki, zając w śmietanie, zeaksantyna występowanie ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Pod wpływem kwasów mineralnych lub fermentu amylazy z glikogenu tworzą się dekstryny

Pod wpływem kwasów mineralnych lub fermentu amylazy z glikogenu tworzą się dekstryny, maltoza i w końcowym okresie glukoza.
Glikogen znajduje się głównie w wątrobie i mięśniach, a także w niewielkich ilościach w śledzionie, płucach, nerkach, łożysku, w białych ciałkach krwi.
Jakkolwiek pospolicie zwiemy glikogen skrobią zwierzęcą, to jednak może on występować i w świecie roślinnym (drożdże, algi, grzyby).
W ustroju człowieka i zwierząt glikogen powstaje w wątrobie i mięśniach z cukrów prostych, w czasie hydrolizy dostarcza glukozy: (C6Hl005)n +nH20-7IlC6H120S Celuloza (błonnik) stanowi główny składnik ścian komórek roślinnych.
Zaczyny trawienne człowieka nie rozkładają celulozy, nie ma, więc ona znaczenia, jako czynnik odżywczy natomiast łącznie z hemicelulozą bierze udział w tworzeniu mas kałowych i pobudzaniu normalnych ruchów jelit.
Pokarm nasz powinien, więc zawierać także pewną ilość błonnika i hemicelulozy i nie zawsze jest właściwe usuwanie tych składników w czasie przygotowywania jedzenia w kuchni.
W stanach zaparcia pożądane jest podawanie otrąb, zielonych jarzyn, owoców, produktów z pełnego ziarna, fig w celu pobudzenia perystaltyki jelit.
Otręby zawierają około 10 % błonnika, figi suszone 5,8 %, śliwki suszone 1,6 %, truskawki 1,2 %, marchew 1,1 %, natomiast biały chleb pszenny zaledwie 0,3 %.
Hemicelulozy są związkami występującymi w roślinach, składają się z cukrów prostych i kwasów uranowych.
Przedstawicielem ich jest np.
ksylan.
Bardzo rozpowszechnionymi związkami w świecie roślinnym są pektyny.
W czasie hydrolizy dostarczaj: arabinozy, galaktozy, kwasu octowego i galakturonowego oraz alkoholu metylowego, pektyny zawierają też sole wapniowo- magnezowe.
Pektyny występują w burakach, marchwi, w owocach (porzeczki), w skórce pomarańcz, cytryn.
Tworzą roztwory koloidalne w postaci galaret, co ma duże znaczenie w przetwórstwie owocowym.
Pektyny z wodą daj ą żele, które są podstawą galaret owocowych.
B.
TŁUSZCZE I LIPIDY (TŁUSZCZOWCE) Tłuszczowce występuj ą w świecie roślinnym i zwierzęcym i stanowią ważną grupę związków organicznych.
Tłuszczowce zawierają kwasy tłuszczowe estroWo powiązane z jedno lub wielowartościowymi alkoholami, zawierają ponadto jeszcze inne składniki, jak np.
zasady azotowe, kwas fosforowy, cukry.
Tłuszczowce dzielimy zwykle na dwie duże grupy: 1) tłuszczowce proste – tłuszcze właściwe – w skład ich wchodzą kwasy tłuszczowe i alkohole; należą tu tłuszcze właściwe i woski; 2) tłuszczowce złożone, zawierające prócz alkoholu i kwasów tłuszczowych także i inne związki; do grupy tej zaliczamy fosfolipidy i cerebrozydy; Związkami spokrewnionymi z tłuszczowcami są sterole, wysokocząsteczkowe drugorzędowe alkohole, zawierające grupę OH przy węglu trzecim, dwie grupy metylowe przy węglu dziesiątym i trzynastym oraz łańcuch boczny przy węglu siedemnastym, łańcuch ten ma różną budowę w różnych sterolach
[patrz też: naczynia do mikrofali ikea, zeaksantyna występowanie, ambit dobrzyniewo ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)