You are here: Home >Posts Tagged ‘zając w śmietanie

Kołduny litewskie

Kołduny litewskie czyli smakowite pierożki mięsne to ślad wielowiekowego braterstwa polsko-litewskiego.

Składniki na farsz:
25 dkg polędwicy wołowej
25 dkg oczyszczonego z żył i błon wołowego łoju nerkowego
pieprz, sól, majeranek
cebula

Polędwicę z łojem posiekać najdrobniej na zwilżonej zimną wodą desce. Łój i polędwicę można również posiekać oddzielnie i naStępnie obie masy dobrze wymieszaĆ. Farsz posolić do smaku, przyprawić pieprzem i majerankiem, dodać 1 utartą na miazgę uprzednio krótko zagotowaną w rosole cebulę.

Składniki na ciasto:
25 dkg mąki
1—2 jajka
1/4 szklanki letniej wody
szczypta soli

Z podanych składników zagnieść ciasto. (więcej…)

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Pulpety do flaczków

Flaczki z pulpetami uchodzą za bardzo wykwintne, podać je można np. na śniadanie dla gości.

Składniki:
2 dkg wątroby cielęcej lub wieprzowej
2 łyżki łoju wołowego lub szpiku wołowego
1 jajko
1 łyżeczka natki pietruszki

Wątróbkę posiekać na miazgę z dodatkiem łoju wołowego lub szpiku wołowego. Do posiekanej masy dodać jajko i tyle bułki tartej, by uzyskać odpowiednio gęstą do formowania pulpetów konsystencję.
Masę posolić do smaku, połączyć z posiekaną natką pietruszki. (więcej…)

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Flaczki

Przyrządzenie flaczków jest bardzo czasochłonne, ale dobrze przyrządzone są wielkim przysmakiem i warto, choć kilka razy w roku, przyrządzić je samemu. Doświadczone gospodynie zalecają ugotować flaki na dzień przed ich przyrządzeniem, wtedy są najlepsze.

Składniki:
1,5 kg oparzonych i oczyszczonych flaków wołowych
sól
łyżka masła
jarzyny: 2 marchewki, 2 pietruszki, 1/2 Średniego selera
2 pory
5 dkg masła i 4 dkg
cebula
przyprawy korzenne: 1/4 łyżeczki zmielonego imbiru, szczypta utartej gałki muszkatołowej, zmielonego pieprzu i ziela angielskiego, łyżeczka słodkiej papryki, mały listek laurowy i 2—3 czubate łyżeczki majeranku

Flaczki najlepiej jest kupić u rzeźnika. W domu flaki dokładnie oskrobać nożem, posypać solą i wyszorować ostrą szczoteczką oraz dokładnie poodcinać poczerniałe koniuszki. Po kilkakrotnym wymyciu w zimnej wodzie zalać je wrzątkiem i gotować 5 minut, następnie wodę odlać. Flaczki ponownie zalać wrzątkiem lub uprzednio ugotowanym rosołem, gotować na małym ogniu 4 godziny. (więcej…)

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Ze wzgledu na zawartosc witamin warzywa i owoce dziela sie na grupy

Ze względu na zawartość witamin warzywa i owoce dzielą się na grupy. 1. Pierwsza grupa warzyw i owoców dostarcza przede wszystkim witaminy C, czyli kwasu askorbinowego, a ponadto składników mineralnych, karotenu, cukrów, błonnika, witamin A i B2. Witamina C jest nietrwała łatwo się utlenia, rozpuszcza w wodzie i ginie w wysokiej temperaturze. Do grupy tej zalicza się warzywa i owoce o smaku kwaśnym i przed okresem dojrzewania silnie zabarwione na zielono: pomidory, cytryny, pomarańcze, kapustę, porzeczki, agrest, jagody leśne, paprykę, maliny, truskawki, nać pietruszki. (więcej…)

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Napoje z owoców

Napoje z owoców . Przepisy przyrządzania napojów owocowych Z poniżej podanych proporcji otrzymuje się ok: 1 l napoju. Napój z czarnych porzeczek 60 dkg czarnych porzeczek, 15 dkg cukru, 2 szklanki wody. Wodę zagotować z cukrem i ostudzić. Porzeczki umyć, odsączyć, obrać z szypułek, przetrzeć przez sito lub wycisnąć sok przy użyciu maszynki. (więcej…)

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Drugi sposób wymaga wiekszego nakladu pracy, ale przy przyrzadzaniu niektórych potraw daje lepsze wyniki smakowe

Drugi sposób wymaga większego nakładu pracy, ale przy przyrządzaniu niektórych potraw daje lepsze wyniki smakowe. Podstawowym warunkiem zapewniającym odpowiednią barwę i konsystencję masy jest dokładne wybranie ości i usunięcie skóry. Do masy rybnej, zależnie od jej przeznaczenia, stosuje się różne dodatki, najczęściej – czerstwą lub mieloną bułkę i jaja, czasem tłuszcz, smażoną, duszoną lub surową cebulę oraz warzywa (pory, selery, marchew). Niekiedy dodaje się mięso drobiu lub zwierząt rzeźnych. Dla uzyskania odpowiedniego smaku na-leży masę przyprawić solą i zależnie od upodobania pieprzem naturalnym lub ziołowym oraz papryką. (więcej…)

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Pożywienie nie powinno być jednostronne

Pożywienie nie powinno być jednostronne.
Dawka 1000 jedno dziennie witaminy D wystarcza zwykle w leczeniu krzywicy, czasem jednak trzeba dawki znacznie zwiększać do 10000-20 000 jedno.
Nieraz stosuje się też jednorazową dawkę uderzeniową podając pozajelitowo 500000-1000000 jedno witaminy D.
Nie należy jednak sądzić, że można podawać witaminę D w dowolnych ilościach i dowolnie długo.
Zbyt duże dawki mogą wywołać objawy nietolerancji.
Dzieci tracą łaknienie, skarżą się na bóle głowy, są apatyczne, ciśnienie ich krwi podwyższa się, podobnie podwyższa się poziom fosforu i mocznika, czasem wapnia.
Leczenie dużymi dawkami witaminy D musi, więc być kontrolowane przez lekarza, u dzieci nie należy przekraczać dawki dziennej 40000 jedno.
Jedynie w tak zwanej krzywicy opornej ilości witaminy.
O, które zwykle wystarczają do usunięcia objawów krzywicy, nie dają wyniku i trzeba stosować dużo większe dawki, aby doprowadzić do normalnego wchłaniania wapnia z jelit i uwapnienia kości.
Stosując duże dawki witaminy D w celach leczniczych w chorobach stawów, a zwłaszcza w gruźlicy skóry, spostrzegano szereg przypadków przedawkowania witaminy D.
U zwierząt podawanie wielkich dawek naświetlanego ergosterolu doprowadza do zwapnień w ścianach tętnic, w nerkach, w narządach wewnętrznych powstają ogniska zapalne, występują zmiany w składzie krwi (podwyższenie poziomu wapnia i fosforu, zmniejszenie albumin), kości odwapniają się.
U ludzi zbyt wielkie dawki witaminy D2 powodują utratę łaknienia.
Wymioty, osłabienie, zaparcie, czasami zjawia się gorączka.
Ciśnienie krwi podwyższa się, dochodzi do zaburzeń nerwowych (zaburzenia wzrokowe, czasem porażenia połowicze), poziom tłocznika w krwi wzrasta, w moczu zjawiają się krwinki czerwone i wałeczki.
Kliniczne objawy hiperwitaminozy D2 omówili u nas Hajman i Taube w r.
1948 opisując jednocześnie obserwowany przypadek, w którym kobieta, 29-letnia chora na gruźlicę skóry, przyjęła w ciągu 20 dni 1540 mg witaminy D2.
Chora ta wyzdrowiała.
Ogłoszono także szereg przypadków zakończonych śmiercią, na ogół jednak odstawienie witaminy D wystarcza do Wyzdrowienia.
Równoczesne podawanie witaminy A zwiększa tolerancję na witaminę D.
Rozpiętość pomiędzy dawką leczniczą i toksyczną jest duża i wynosi około 1-300.
Możliwość przedawkowania witaminy D wskazuje, że lek ten należy stosować z umiarem i pod kontrolą.
ZMIĘKNIENIE KOŚCI – OSTEOMALACIA Jest to schorzenie kostne, rozwijające się zwykle w drugiej połowie ciąży lub w połogu, należące do grupy schorzeń Odżywczych.
Zapadają na nie zwykle wieloródki, które odżywiają się produktami zbożowymi, a jedzą mało mleka, mięsa, tłuszczu i nie przebywają na słońcu
[podobne: zeaksantyna występowanie, zając w śmietanie, passerotti ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Jeden mg tego oczyszczonego produktu wystarczał do uratowania ginącego z powodu beri

Jeden mg tego oczyszczonego produktu wystarczał do uratowania ginącego z powodu beri-beri gołębia.
Produkt otrzymany przez Funka zawierał już stężony roztwór witaminy B1.
W roku 1935 niemiecki badacz Windaus i holenderski Jansen otrzymali krystaliczną witaminę B1.
W ciągu następnych lat dokonano w dziedzinie witamin szeregu niezwykle interesujących odkryć.
Badacz węgierski Szent-Gyorgyi wyodrębnił z kapusty i nadnerczy, a następnie z papryki kwas heksuronowy (C6Hs06) i w roku 1932 wykazał, że związek ten jest poszukiwanym ud dawna środkiem przeciwgnilcowym.
W roku 1913 McCollum i Davis dowiedli, że istnieje witamina nierozpuszczalna w tłuszczu, niezbędna do prawidłowego wzrostu, a w r.
1922 pierwszy z tych badaczy wykazał, że witamina rozpuszczalna w tłuszczu nie jest związkiem jednorodnym.
W ten sposób witaminę rozpuszczalną w tłuszczu rozdzielono na witaminy A i D.
W latach 1930-1945 odkryto i zbadano fizyko-chemicznie prawie wszystkie znane nam dziś witaminy.
Nauka o witaminach nabrała w tym okresie niesłychanej doniosłości, a odkrycia w tej dziedzinie pozwoliły biologom wniknąć głębiej w zawiłe procesy życiowe, lekarzom zaś otworzyły nowe horyzonty.
W rozwoju pięknej i niezwykle płodnej dla medycyny nauki o witaminach niepoślednią rolę odegrali też i uczeni radzieccy.
W wytężonej pracy nad witaminami szczególnie zasłużyli się prof.
Paladin, prof.
Czerkies i Szatiornikow, A.
Czerkiies w pięknych swych pracach wykazał wpływ rodzaju pokarmu na stopień rozwoju awitaminozy, dowiódł, że sam pokarm bez witamin jest swego rodzaju trucizną.
Idee swe Czerkies rozwinął w teorii o alitoksynach.
Szkoła Paladina zajmowała się badaniami przemiany mineralnej w doświadczalnych awitaminozach.
Szatiornikow postawił sobie za cel badanie rozpowszechnienia witamin w pożywieniu ludzi i zwierząt.
W pracowniach tego badacza ustalono wiele metod ilościowego określania witamin.
Dzięki udoskonaleniu techniki badania zawartości witamin rozwijały się następnie w ZSRR prace badawcze nad rodzimymi źródłami witamin.
Szczególnie wielki zakres objęły te prace, gdy wysunięto zagadnienie odżywiania zbiorowego.
W związku z tym powstała sieć Instytutów Żywienia Społecznego, gdzie prace nad witaminami zajęły należne im miejsce.
Na ,,pierwszej naradzie witaminowej w r.
1933 .
w Instytucie Odżywiania w Moskwie w rezolucji podkreślono dążenie do skierowania tej dziedziny badań rzeczywiście na drogę służenia szerokim masom.
W czasie badań jagód i Owoców wykryto tak bogate źródła witaminy C, jak czarne porzeczki i owoce głogu.
Szepilewskaja opracowała technikę przygotowywania wyciągu z igliwia choiny, 90 pozwoliło na produkcję fabrykatów zawierających witaminę C
[hasła pokrewne: zając w śmietanie, zapiekarnik, naczynia do mikrofali ikea ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Szpik jest ośrodkiem krwiotwórczym

Szpik jest ośrodkiem krwiotwórczym i wydaje się, że miedź odgrywa ważną rolę w jego reakcjach i czynności.
Wielu autorów zaleca, aby u dzieci w niedokrwistościach niedobarwliwych, kiedy ustrój reaguje słabo na samo żelazo, podawać także niewielkie ilości miedzi.
Mleko kobiece zawiera 0,26-1,23 mg miedzi na litr, mleko krowie 0,09-0,50 mg na litr, masło 0,4-2,0 na kg, kartofle 4-6 na kg, marchew 11, pomidory 2-6, szpinak 19, śliwki 9 na kg, groszek zielony 7,5 mg na kg.
W okresie płodowym wątroba zawiera poważną rezerwę miedzi, rezerwa ta jest mniejsza u dzieci urodzonych przedwcześnie.
W krwi znajdujemy niewielkie ilości miedzi – około 90 g%.
Lesne, Zizin, Bryskas spostrzegli, że w zapaleniu płuc, durze brzusznym, błonicy, płonicy, odrze, w ziarnicy złośliwej obniżaniu się poziomu krwinek czerwonych i hemoglobiny towarzyszy powiększenie się poziomu miedzi w krwi, równocześnie zaś tkanki ubożeją w miedź.
Poziom miedzi w krwi wzrasta także w chorobie Biermera, w ostrej białaczce, w anemii aplastycznej.
Zapotrzebowanie u ludzi na miedź jest małe.
Według Danielsa i Wrighta dziecko w wieku przedszkolnym wymaga nie więcej jak 0,1 mg miedzi na kg wagi dała.
Wydaje się, że dorośli potrzebują jeszcze mniej i że zapotrzebowanie ogólne wynosi około 2 mg dziennie.
Organizm dorosłego człowieka zawiera około 25 mg jodu, z czego 15 mg znajduje się w tarczycy, pozostałe 10 mg w mięśniach, skórze, jajnikach, nadnerczach i grasicy.
W krwi znajduje się 10-12 gamma % jodu.
W ustroju jod występuje w 3 postaciach: jako jod nieorganiczny, związany z tyroksyną i związkami poprzedzającymi wytworzenie się tego hormonu (dwujodotyrozyna).
Ilość jodu nieorganicznego w krwi i płynach pozakomórkowych jest bardzo mała.
W tarczycy większość jodu ma postać tyreoglobuliny, związku o ciężarze cząsteczkowym około 700 000.
Z tyreoglobuliny za pomocą hydrolizy można wyodrębnić dwa związki: dwujodotyrozynę i tyroksynę (tyreoglobulina zawiera 3 % dwujodotyrozyny i 0,28 % tyroksyny).
Około 20-25 % jodu tarczycy jest związanego z tyroksyną, reszta z jej poprzednikami.
Jak wiadomo, tyroksyna wpływa na poziom utleniania w tkankach i jest niezbędna do prawidłowego rozwoju organizmów zwierzęcych.
Dwujodotyrozyna zawiera, tyrozynę i dwa atomy jodu, odsetek jodu wynosi 59.
Tyroksyna Dwie cząsteczki dwujodotyrozyny łącząc się z sobą tworzą cząsteczkę tyroksyny (Harington).
Do syntezy tyroksyny konieczny jest hormon tyreotropowy, co zostało stwierdzone w czasie badań z jodem radioaktywnym.
Po wycięciu przysadki synteza tyroksyny ustaje.
Dwujodotyrozyna nie działa Ieczniczo w niedoczynności tarczycy, natomiast tyroksyna, powstająca zapewne z dwóch cząsteczek dwujodotylozyn, ma w tych przypadkach silne działanie lecznicze
[patrz też: u daniela banino, passerotti, zając w śmietanie ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Regulacja tego stosunku jest zależna od działania hormonów gruczołów przytarczycowych i przysadki oraz od enzymów (fosfatazy)

Regulacja tego stosunku jest zależna od działania hormonów gruczołów przytarczycowych i przysadki oraz od enzymów (fosfatazy), ponieważ przemiana Ca i Mg jest ściśle związana z przemianą P.
Wapń wywiera wpływ hamujący nie tylko na mięśnie poprzecznie prążkowane i ośrodkowy układ nerwowy, ale także na mięśnie gładkie i układ wegetatywny.
Wapń uczestniczy również w rozmaitych innych czynnościach życiowych organizmu, bierze udział w procesie krzepnięcia krwi, aktywuje działanie adrenaliny, wzmaga napięcie ścian naczyń krwionośnych, obniża tonus jelit i przepuszczalność błon komórkowych, działa odczulająco i przeciwzapalnie.
Z przesięków i krwi wapń wypiera sód i zalegającą wodę, a tym samym działa przeciwobrzękowo.
Wszystkim klinicystom znane jest moczopędne działanie dużych dawek chlorku wapnia w przypadkach obrzęku.
W tężyczce podanie Ca łagodzi lub usuwa objawy chorobowe, gdyż związek ten łączy się z NaHC03 i obniża rezerwę alkaliczną, zwiększa, więc stężenie jonów wodorowych, co z kolei wpływa na zwiększenie się jonizacji wapnia.
Na podobnej zasadzie opiera się lecznicze działanie chlorku amonu w tężyczce.
Związek ten również łączy się z NaHC03, w wyniku reakcji powstaje mocznik, sól kuchenna, dwutlenek węgla i woda.
Z tego krótkiego przeglądu wynika jasno, że rola wapnia w ustroju jest wszechstronna i nie ogranicza się do roli materiału budulcowego.
WCHŁANIANIE WAPNIA Wapń jest wchłaniany głównie w górnej części jelita cienkiego.
Stopień tego wchłaniania zależy od trzech czynników: koncentracji jonów wodorowych w jelicie, obecności innych ciał w pożywieniu i od witaminy D.
Sole wapnia, zwłaszcza fosforany i węglany, łatwo rozpuszczają się w kwaśnych roztworach, są zaś trudno rozpuszczalne w roztworach zasadowych.
Zatem czynniki, które wzmagają zasadowość soków jelitowych, zmniejszają wchłanianie wapnia.
Sole wapnia zostają wchłaniane zapewne głównie w dwunastnicy, zanim sok żołądkowy zostanie zobojętniony sokiem jelitowym.
Nadmiernie wysoka podaż fosforu hamuje wchłanianie wapnia, zwłaszcza, jeśli wapń jest podawany w ilości niewystarczającej.
Podobnie hamująco działa podanie nadmiernej ilości magnezu i potasu.
Sole wapnia (chlorki, mleczan i glukonian wapnia) wchłaniają się łatwiej w okresach pomiędzy trawieniem, a więc kiedy żołądek i dwunastnica nie zawierają pokarmów.
W celach leczniczych lepiej jest podawać wapń w godzinę po jedzeniu.
Zaburzenia we wchłanianiu tłuszczów upośledzają również wchłanianie wapnia.
Powstające kwasy tłuszczowe tworzą z wapniem nierozpuszczalne mydła wapniowe, które są wydalane z kałem
[hasła pokrewne: ambit dobrzyniewo, jedzenie w proszku fortuniada, zając w śmietanie ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)