You are here: Home >Posts Tagged ‘czy płukać naczynia przed włożeniem do zmywarki

Piwo grzane

Piwo grzane . 2 butelki piwa, kawałek cynamonu, 3-4 goździki, skórka z cytryny, 3 żółtka, 2-5 łyżek cukru Piwo zagotować z goździkami, cynamonem i skórką cytrynową. Żółtka utrzeć. Do utartych wlewać gorące piwo, ciągle mieszając. Podgrzać całość, aż lekko zgęstnieje. (więcej…)

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Czynność ich może być słusznie porównywana z czynnością katalizatorów chemicznych

Czynność ich może być słusznie porównywana z czynnością katalizatorów chemicznych, które działając w małych Ilościach przyspieszają przebieg reakcji chemicznych.
Jeśli organizm nie jest dostatecznie zaopatrywany w witaminy, występują poważne zaburzenia w jego czynnościach, przede wszystkim zaburzeniu ulega wytwarzanie i czynność enzymów decydujących o prawidłowym przebiegu procesów życiowych.
W niedoborze witaminy A rozwijają się zmiany w narządzie wzroku i w skórze, niedobór witaminy B1 powoduje zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym, niedobór witaminy C sprowadza zaburzenia w układzie naczyniowym i kostnym, witamina D jest niezbędna do gospodarki wapniowej i fosforowej, witamina K – do prawidłowego krzepnięcia krwi.
Jak już wspomniano wyżej, witaminy wchodzą w skład wielu enzymów (najczęściej witamina B1, B2, niacyna, witamina C).
Witamina B1 jest składnikiem kokarboksylazy, niacyna w postaci amidu jest w kodehydrogenazie I i II, witamina B2 wchodzi w skład flawoprotein, jako część ich grupy Prostetycznej.
Istnieją dane, że i inne witaminy, jak witamina C, kwas pantotenowy, i Biotyna, biorą udział w zjawiskach utleniania i redukcji w naszym ustroju.
Brak lub wyraźny niedobór witamin obniża odporność ustroju, powoduje zaburzenia rozwoju i wzrostu, odbija się niekorzystnie na czynnościach gruczołów wydzielania wewnętrznego i ośrodkowego układu nerwowego.
Witaminy muszą być nam dostarczane z zewnątrz organizmu, nawet w niewielkich ilościach, ale systematycznie, gdyż ustrój nasz zużywa je powoli, a magazynuje tylko w stopniu nieznacznym.
Dostateczna podaż witamin jest szczególnie ważna w okresach wzrostu, ciąży, karmienia i w okresach walki organizmu z zakażeniem.
Gdy potrzebna ilość witamin nie zostaje dostarczona ustrojowi przez pewien okres czasu, najpierw występują zmiany dyskretne, powstają hipowitaminozy, które potęgując się doprowadzają do ciężkich już stanów niedoboru.
Jeszcze pod koniec ubiegłego stulecia po odkryciach Liebiga, Voita, Rubnera uważano, że nauka o odżywianiu rozwiązała już wszystkie najważniejsze zagadnienia.
Znana była rola białek, tłuszczów, węglowodanów, związków mineralnych, znano kaloryczne zapotrzebowanie organizmu, prawo zachowania energii.
Sprawa odżywiania przedstawiała się prosto – organizm musiał otrzymać dostateczną ilość kalorii oraz białek, tłuszczów, węglowodanów i związków mineralnych.
Myślano, że pokarm odpowiadający tym nieskomplikowanym warunkom jest odpowiedni i zapewnia prawidłowy rozwój ustrojów zwierzęcych i zdrowie.
Dopiero prace Łunina, Funka, Eijkmana, Grijnsa i Hopkinsa udowodniły, że pożywienie nasze oprócz znanych już dotychczas składników pokarmowych zawiera jeszcze znaczną ilość pewnych związków organicznych, które nie będąc ani źródłem energii, ani materiałem budulcowym muszą być jednak koniecznie dostarczane organizmowi z zewnątrz
[hasła pokrewne: czy płukać naczynia przed włożeniem do zmywarki, jedzenie po kolonoskopii, zapiekarnik ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Zapotrzebowanie dzienne na ten pierwiastek nie jest dobrze znane

Zapotrzebowanie dzienne na ten pierwiastek nie jest dobrze znane, przypuszczalnie wynosi około 0,20 g/dz.
Mangan jest wydalany głównie z żółcią (badania Greenberga z użyciem radioaktywnego manganu).
KOBALT Pierwiastek ten nie jest konieczny dla wszystkich zwierząt, ale dla wielu jest niezbędny, np.
dla owiec i cieląt.
W pewnych okolicach Australii, Nowej Zelandii, Kenii gleba pastwisk jest bardzo uboga w kobalt.
Owce i cielęta pasące się na tych terenach tracą łaknienie, chudną, wzrost ich zostaje zahamowany, rozwija się niedokrwistość.
W narządach wewnętrznych tych zwierząt gromadzi się żelazo, które znika, gdy odbudowa hemoglobiny zostanie pobudzona przez podanie kobaltu.
Dawka lecznicza kobaltu w tych przypadkach jest mała i wynosi 1-2 mg dziennie.
U koni i świń hodowanych na tych samych pastwiskach nie zdarzają się objawy występujące u owiec i cieląt.
Podawanie kobaltu powoduje czerwienicę u wielu zwierząt pracownianych.
U szczura zawartość 0,04-0,05 mg kobaltu w organizmie doprowadza już do wystąpienia czerwienicy (Harrow).
Kobalt jest prawdopodobnie potrzebny i dla człowieka.
Istnieją doniesienia, że nikiel i kobalt są potrzebne do prawidłowej czynności trzustki.
Wiadomo dziś również, że kobalt wchodzi w skład witaminy B12 – czynnika przeciwanemicznego.
Zapotrzebowanie dzienne u człowieka jest bardzo małe – kobalt należy do substancji śladowych.
Jest wydalany przez nerki.
CYNK Cynk jest również potrzebny dla ludzi i zwierząt.
Organizm człowieka zawiera w przybliżeniu tyle cynku, co żelaza.
Najwięcej cynku znajduje się w wątrobie i trzustce.
Trzustka wołu, cielęcia, owcy i świni zawiera od 19 do 40 mg cynku na kg, mleko krowie zaś około 2,5 mg tego pierwiastka na litr.
Oblicza się, że w zwykłej mieszanej diecie dziennej jest 12-20 mg cynku.
Cynk jest składnikiem pewnych enzymów, jak np.
anhydrazy węglowej, która przyspiesza reakcję H2C03 = C02 + H20.
Anhydraza zawiera około 0,3 % cynku.
Cynk w anhydrazie węglowej stwierdzili w r.
1940 Keilin i Mann.
Znaczne ilości anhydrazy węglowej zawiera też błona śluzowa żołądka, gdzie prawdopodobnie uczestniczy ona w wytwarzaniu kwasu solnego.
Prócz tego zaczyn ten występuje w krwinkach czerwonych (tu też został po raz pierwszy odkryty w roku 1933 przez Meldruma i Roughtona).
Cynk wchodzi również w skład insuliny i zaczynu urikazy.
Zapotrzebowanie dzienne u człowieka nie jest dobrze znane, ocenia się je na około 10 mg.
FLUOR Fluor jest dość rozpowszechniony w naturze.
Bardzo pouczającą pracę nad oznaczeniem zawartości fluoru w pokarmach ogłosił w r.
1951 badacz radziecki Gabowicz.
Zawartość fluoru w pokarmach jest niewielka
[patrz też: w garnku wrze woda aw niej gotuje się makaron, aminy biogenne w żywności, czy płukać naczynia przed włożeniem do zmywarki ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Żelazo zjawia się w krwinkach czerwonych w okresie normoblastu wielobarwliwego i jest czynnikiem wiążącym tlen

Żelazo zjawia się w krwinkach czerwonych w okresie normoblastu wielobarwliwego i jest czynnikiem wiążącym tlen.
Jeśli część hemoglobiny zawierająca żelazo przekształci się w hematoporfirynę, która jest pozbawiona żelaza, wiązanie tlenu ustaje.
Tlen łączy się z hemoglobiną za pośrednictwem żelaza dwuwartościowego, które przy tym nie zmienia swej wartościowości.
Jeżeli wartościowość żelaza w hemoglobinie zmienia się, to przechodzi ona w methemoglobinę.
Hemoglobina należy do chromoproteidów, które zawierają metal i tworzą z tlenem związki łatwo dysocjujące, powstają one przy wyższym ciśnieniu, a dysocjują przy niskim.
Stopień wysycenia tlenku zależy od wysokości ciśnienia cząsteczkowego tlenu.
Istnieją również w organizmie układy żelazo-porfirynowe, które biorą udział w wymianie gazowej wewnątrz komórek, zaliczamy tu cytochromy oraz ferment czerwony Warburga.
Cytochromy są to heteroproteidy o grupie prostetycznej żelazo-porfirynowej.
Rozróżniamy trzy cytochromy oznaczone, jako a, b, c.
Wszystkie te związki mogą istnieć pod postacią utlenioną i zredukowaną, w przypadku pierwszym żelazo jest trójwartościowe, w drugim dwuwartościowe.
Utlenienie i redukcja polegają na utracie lub przyłączeniu elektronów.
W chemii mianem utleniania oznaczamy reakcje przebiegające w sposób bardzo rozmaity: 1) węgiel po zetknięciu się z tlenem spala się dając dwutlenek węgla – jest to najprostszy przykład utleniania; 2) związek organiczny może się utlenić tracąc dwa atomy wodoru, chociaż nie mamy tu prostej interwencji tlenu, dochodzi do utlenienia za pomocą dehydrogenacji, np.
CH3-CH3 –> CH2=CH2 + 2H – odczepiony wodór w drugim etapie może łączyć się z tlenem dając H20; 3) może też dojść do utlenienia jednego ciała na koszt drugiego bez udziału tlenu i wodoru, np.
3FeS04+Ch+Fe2(S04)3+FeCI2, w reakcji tej siarczan żelazawy przeszedł w żelazowy, chlor utworzył chlorek, jon żelazawy stracił ładunek ujemny i stał się żelazowym, a chlor cząsteczkowy przyjął ładunek ujemny i stał się jonem chlorkowym 2Fe ++ + Ch ~ 2Fe +++ + 2Cl-, a więc utlenienie polega tu na utracie ładunków elektrycznych ujemnych, czyli elektronów.
Utlenianie i redukcja cytochromów opiera się również na utracie lub przyłączeniu elektronów.
Cyt.
Fe++:= .
,Cyt.
Fe+++ + e-o Cytochrony katalizują utlenianie wielu ciał.
Mogą one następnie ponownie się utlenić stykając się z tlenem cząsteczkowym, ale reakcja ta przebiega samorzutnie zbyt powoli, aby mogła mieć znaczenie dla szybko przebiegających czynności fizjologicznych.
Dopiero pośrednictwo czerwonego fermentu oddechowego Warburga znacznie przyspiesza ten proces
[więcej w: cubana zielonka, zapiekarnik, czy płukać naczynia przed włożeniem do zmywarki ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

W daleko posuniętym przewlekłym zapaleniu nerek często zdarza się zubożenie osocza w sód i chlor

W daleko posuniętym przewlekłym zapaleniu nerek często zdarza się zubożenie osocza w sód i chlor, na co składa się szereg przyczyn, jak wielomocz, biegunka, utrata NaCI z wymiotami (stany mocznicowe), upośledzona zdolność nerek do tworzenia amoniaku – związki kwaśne wydalają się wtedy w połączeniu z sodem, a nie, jako sole amonowe.
Nerki tracą też zdolność zachowania progu dla NaCI (560 mg).
W zaawansowanym zapaleniu nerek nerka wydala chlorki, chociaż stężenie ich w krwi może być niskie.
Hipochloremia występuje również wyraźnie w zatruciu rtęcią (wymioty, biegunka).
U chorych z ciężką cukrzycą także często zmniejsza się ilość sodu i chloru w osoczu, wpływa na to wielomocz, wydalanie ciał ketonowych w moczu w połączeniu z sodem, niekiedy wymioty.
W chorobach zakaźnych obserwowano wielokrotnie zmniejszenie się poziomu chlorków w krwi, zdarza się to z reguły w płat-owym zapaleniu płuc i zapaleniu opon mózgowych.
Także w rozedmie płuc obniża się poziom chloru w osoczu, gdyż przy podwyższonym ciśnieniu C02 w osoczu krwi chlor przechodzi do krwinek czerwonych.
Hipochloremia występuje z reguły w niewydolności kory nadnerczy.
Kortyna hormon przemiany wody i soli utrzymuje normalny rozdział wody, sodu i potasu w płynach ustroju.
Podanie kortyny nawet u normalnych osób zmniejsza wydalanie sodu i chloru, a zwiększa wydalanie potasu w moczu.
Spadek chlorków w osoczu obserwowano także przy silnych potach i równoczesnym piciu dużych ilości wody, po narkozie, w czasie ciąży, w zatruciach bromem.
W trzecim dziesiątku bieżącego stulecia przekonano się, że obniżony poziom chloru w osoczu krwi, może doprowadzić do mocznicy, chociaż nerki nie są uszkodzone.
Cooke, McCollurri, Whipple, Orr opisali zwężenie górnego odcinka przewodu pokarmowego, w którym to zespole stwierdza się zmniejszenie zawartości chlorków w osoczu krwi, przesunięcie równowagi kwasowo-zasadowej w kierunku alkalozy niegazowej i wzmożenie reszty azotowej w krwi.
Przekonano się, że zwiększenie ilości mocznika może wystąpić w niektórych chorobach zakaźnych (cholera), po częstych nakłuciach w przypadkach puchliny brzusznej, zwłaszcza, jeśli jednocześnie stosujemy środki moczopędne, rtęciowe lub purynowe oraz dietę ubogą w sól kuchenną, po częstych płukaniach żołądka oraz w śpiączce cukrzycowej.
We wszystkich tych przypadkach może rozwinąć się obraz azotemii, którą klinicznie niezbyt łatwo jest odróżnić od mocznicy prawdziwej spowodowanej niewydolnością nerek.
W wywiadzie jednak nie mamy schorzenia nerek (często biegunka lub wymioty), skóra jest sucha, ciepłota ciała niska, gałki oczne miękkie, tętno drobne, przyspieszone, ciśnienie krwi niskie, spadek liczby limfocytów (nieraz poniżej 200 w 1 mm), poziom chlorku w surowicy krwi jest obniżony, prawie zupełnie nie ma chlorków w moczu, nie ma też zmian na dnie oka
[podobne: czy płukać naczynia przed włożeniem do zmywarki, finezja kraśnik, w garnku wrze woda aw niej gotuje się makaron ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Sterole można wyprowadzić z macierzystego układu

Sterole można wyprowadzić z macierzystego układu, zwanego perhydrocy-klopentenofenantrenem (steranem).
Układ ten jest skondensowanym związkiem rdzeni uwodornionego fenantrenu i cyklopentanu.
Sterole należą do grupy, która ma różne czynności biologiczne.
Należą tu oprócz cholesterolu także kwasy żółciowe, hormony płciowe, hormony kory nadnerczy, witamina D, glikozydy naparstnicy oraz saponiny i niektóre ciała rakotwórcze.
1.
Tłuszcze właściwe są estrami kwasów tłuszczowych z glicerolem.
Estry glicerolu noszą nazwę glicerydów.
Glicerol jest alkoholem trójwartościowym o wzorze: C3H8O3 Drugi składnik tłuszczów właściwych – kwasy tłuszczowe, podobnie jak węglowodany, są zbudowane z węgla, wodoru i tlenu, ale zawierają znacznie mniej tlenu niż cukry.
Kwasy tłuszczowe są związkami alifatycznymi i prawie wszystkie mają parzystą liczbę atomów węgla.
Kwasy tłuszczowe dzielimy na nasycone i nienasycone.
Kwasy tłuszczowe nasycone o ogólnym wzorze CnH2n02 zawierają dwa razy tyle atomów wodoru, co atomów węgla, w kwasach tłuszczowych nienasyconych liczba atomów wodoru jest mniejsza niż podwójna liczba atomów węgla.
Ogólne wzory nienasyconych kwasów tłuszczowych można przedstawić następująco: CnH2n-202, CnH2n-40a itd.
Kwasy tłuszczowe nienasycone mają podwójne wiązania.
Do kwasów tłuszczowych nasyconych należą: kwas masłowy, kapronowy, kaprylowy i laurynowy, mirystynowy, palmitynowy, stearynowy itd.
Do ważniejszych kwasów tłuszczowych nienasyconych zaliczamy kwas oleinowy (1 podwójne wiązanie), linolewy (2 podwójne wiązania), linolenowy (3 podwójne wiązania), arachidonowy (4 podwójne wiązania).
W pokarmach spotykamy ponad 20 różnych kwasów tłuszczowych, jednak większość tłuszczów spotykanych w organizmie składa się z glicerydów kwasu palmitynowego, oleinowego i stearynowego, np.
: glicerol, kwas palmitynowy, trójpalmitynian glicerolu, woda Często istnieje mały dodatek kwasów linolowego i mirystynowego, rzadziej arachidonowego.
Masło zawiera ponad 11 kwasów tłuszczowych, przeważnie nasyconych.
Tłuszcze ryb zawierają jeszcze większą liczbę kwasów tłuszczowych, z których większość ma 3 lub więcej wiązań podwójnych.
Im dłuższy jest łańcuch węglowy, tym bardzie(zmniejsza się lotność i rozpuszczalność w wodzie, a wzrasta punkt topliwości kwasów tłuszczowych.
Kwasy tłuszczowe zawierające mniej niż 10 atomów węgla w cząsteczce są lotne, zawierające więcej niż 12 atomów węgla są w wodzie nierozpuszczalne.
Ważne znaczenie dla charakterystyki tłuszczów ma tzw.
liczba jodowa, wskazująca stopień nienasycenia kwasów tłuszczowych w rozmaitych gatunkach tłuszczów
[podobne: czy płukać naczynia przed włożeniem do zmywarki, zając w śmietanie, zeaksantyna występowanie ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Ryby gotowane, a zwlaszcza ich resztki pozostale z obiadu, mozna z powodzeniem wykorzystac do przyrzadzenia atrakcyjnych salatek

Ryby gotowane, a zwłaszcza ich resztki pozostałe z obiadu, można z powodzeniem wykorzystać do przyrządzenia atrakcyjnych sałatek. Wszystkie ryby gotowane można ponadto podawać w galarecie. Pamiętać przy tym należy, że ryby słodkowodne zawierają dostateczną ilość kolagenu. Dlatego przyrządzając z nich galaretę, nie dodaje się do wywaru żelatyny. Jedynie do galarety, ze szczupaka i sandacza trzeba dodać pół łyżeczki żelatyny w proszku na jedną szklankę wywaru do galaret z ryb morskich dodatek żelatyny wynosi 3/4-1 łyżeczki. (więcej…)

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Galarete za studzona w formie lub naczyniach porcjowych, uklada sie tak, aby spód byl najbardziej ozdobny

Galaretę za studzoną w formie lub naczyniach porcjowych, układa się tak, aby spód był najbardziej ozdobny. Po ułożeniu pierwszej warstwy warzyw i ryby zalewa się ją cienką warstwą galarety i dopiero, gdy zastygnie, układa się pozostałe składniki i zalewa pozostałą jeszcze płynną galaretą. Do zastudzenia należy zawsze galaretę postawić w lodówce lub zimnej spiżarni. Przed wyjęciem z formy okrawa się ostrożnie boki nożem, a następnie spód formy na moment zanurza w gorącej wodzie, formę przykrywa się półmiskiem i odwraca. Galareta pozostaje na półmisku, który dekoruje się ozdobnie dodatkami kontrastującymi barwą. (więcej…)

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)