You are here: Home > Bez kategorii > Regulacja tego stosunku jest zależna od działania hormonów gruczołów przytarczycowych i przysadki oraz od enzymów (fosfatazy)

Regulacja tego stosunku jest zależna od działania hormonów gruczołów przytarczycowych i przysadki oraz od enzymów (fosfatazy)

Regulacja tego stosunku jest zależna od działania hormonów gruczołów przytarczycowych i przysadki oraz od enzymów (fosfatazy), ponieważ przemiana Ca i Mg jest ściśle związana z przemianą P.
Wapń wywiera wpływ hamujący nie tylko na mięśnie poprzecznie prążkowane i ośrodkowy układ nerwowy, ale także na mięśnie gładkie i układ wegetatywny.
Wapń uczestniczy również w rozmaitych innych czynnościach życiowych organizmu, bierze udział w procesie krzepnięcia krwi, aktywuje działanie adrenaliny, wzmaga napięcie ścian naczyń krwionośnych, obniża tonus jelit i przepuszczalność błon komórkowych, działa odczulająco i przeciwzapalnie.
Z przesięków i krwi wapń wypiera sód i zalegającą wodę, a tym samym działa przeciwobrzękowo.
Wszystkim klinicystom znane jest moczopędne działanie dużych dawek chlorku wapnia w przypadkach obrzęku.
W tężyczce podanie Ca łagodzi lub usuwa objawy chorobowe, gdyż związek ten łączy się z NaHC03 i obniża rezerwę alkaliczną, zwiększa, więc stężenie jonów wodorowych, co z kolei wpływa na zwiększenie się jonizacji wapnia.
Na podobnej zasadzie opiera się lecznicze działanie chlorku amonu w tężyczce.
Związek ten również łączy się z NaHC03, w wyniku reakcji powstaje mocznik, sól kuchenna, dwutlenek węgla i woda.
Z tego krótkiego przeglądu wynika jasno, że rola wapnia w ustroju jest wszechstronna i nie ogranicza się do roli materiału budulcowego.
WCHŁANIANIE WAPNIA Wapń jest wchłaniany głównie w górnej części jelita cienkiego.
Stopień tego wchłaniania zależy od trzech czynników: koncentracji jonów wodorowych w jelicie, obecności innych ciał w pożywieniu i od witaminy D.
Sole wapnia, zwłaszcza fosforany i węglany, łatwo rozpuszczają się w kwaśnych roztworach, są zaś trudno rozpuszczalne w roztworach zasadowych.
Zatem czynniki, które wzmagają zasadowość soków jelitowych, zmniejszają wchłanianie wapnia.
Sole wapnia zostają wchłaniane zapewne głównie w dwunastnicy, zanim sok żołądkowy zostanie zobojętniony sokiem jelitowym.
Nadmiernie wysoka podaż fosforu hamuje wchłanianie wapnia, zwłaszcza, jeśli wapń jest podawany w ilości niewystarczającej.
Podobnie hamująco działa podanie nadmiernej ilości magnezu i potasu.
Sole wapnia (chlorki, mleczan i glukonian wapnia) wchłaniają się łatwiej w okresach pomiędzy trawieniem, a więc kiedy żołądek i dwunastnica nie zawierają pokarmów.
W celach leczniczych lepiej jest podawać wapń w godzinę po jedzeniu.
Zaburzenia we wchłanianiu tłuszczów upośledzają również wchłanianie wapnia.
Powstające kwasy tłuszczowe tworzą z wapniem nierozpuszczalne mydła wapniowe, które są wydalane z kałem
[hasła pokrewne: ambit dobrzyniewo, jedzenie w proszku fortuniada, zając w śmietanie ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: ambit dobrzyniewo jedzenie w proszku fortuniada zając w śmietanie