You are here: Home > Bez kategorii > Pewnych witamin i ustrój nie syntetyzuje

Pewnych witamin i ustrój nie syntetyzuje

Pewnych witamin i ustrój nie syntetyzuje (np.
witamina C), inne wytwarza, ale zapewne w ilościach niewystarczających (np.
niacynę).
Żadna ze zdobyczy chemii fizjologicznej i biologii nie miała tak wielkiego wpływu na rozwój medycyny i nauki o odżywianiu jak odkrycie witamin.
Odkrycia w tej dziedzinie, jakkolwiek jeszcze niezakończone, dały trwałą podstawę do zgłębienia złożonych zagadnień nauki o odżywianiu człowieka w stanie zdrowia i choroby.
Należy podkreślić, że jeszcze, w roku 1820 znany rosyjski lekarz morski Piotr Wiszniewski w książce Doświadczenie wojennej morskiej higieny, pisząc o gndlcu wyraził pogląd, że w samych środkach dietetycznych, a zwłaszcza pochodzących ze świata roślinnego są jakieś związki, które dają zdolność organizmowi wykopywać funkcję w sposób prawidłowy i zdrowy (cyt.
według Jejremouia).
A więc, myśl o istnieniu życiowo ważnych składników, nazwanych później witaminami, była wypowiedziana już przez lekarza rosyjskiego przed przeszło 130 laty.
W piśmiennictwie zachodnio-europejskim, a nawet i w naszym naukowym piśmiennictwie rozpowszechnione jest mniemanie, że twórcami współczesnej wiedzy o witaminach byli zasłużony badacz beri-beri Holender Eijkman, znany fizjolog angielski Hopkins oraz nasz rodak Kazimierz Funk, który w latach 1910-11 pierwszy użył nazwy witamina.
W rzeczywistości jednak jeszcze w roku 1881, a więc na długo przed pracami Eijkmana, Funka i Hopkinsa, rosyjski badacz Mikołaj Łunin (Z.
physiochemie, 5/1881, 31 – cyt.
według Dewatnina) w pracy swej pt.
Ueber die Bedeutung der anorganischen Saltze fur die Ernahrung des Ihieres – na podstawie głęboko przemyślanych doświadczeń doszedł do wniosku, że w mleku i innych naturalnych produktach spożywczych oprócz białka, tłuszczów i węglowodanów oraz soli mineralnych zawarte są jeszcze inne, nie znane dotychczas składniki, których brak w pożywieniu prowadzi u zwierząt pracownianych do ciężkich zaburzeń kończących się śmiercią.
W roku 1880 Łunin, pracujący w Dorpacie u Bungego, ogłosił swą rozprawę i po raz pierwszy w historii nauki wskazał na istnienie w naszym pokarmie grupy nieznanych dotychczas czynników.
Do doświadczeń swych użył Łunin białych myszy, które podzielił na dwie grupy.
Pierwsza otrzymywała pokarm, w skład, którego wchodziły wszystkie wówczas znane i oczyszczone składniki mleka, druga grupa otrzymywała mleko naturalne.
Wszystkie zwierzęta karmione dietą złożoną z chemicznie czystych związków zginęły w czasie doświadczeń, a grupa zwierząt otrzymujących te same składniki, ale w postaci naturalnego mleka, była zdrowa, rozwijała się normalnie i przybierała na wadze
[patrz też: passerotti, przechowywanie ryb, przypalona patelnia od spodu soda ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: passerotti przechowywanie ryb przypalona patelnia od spodu soda