You are here: Home > Bez kategorii > Doświadczenia Łunina po przeszło 30 latach powtórzył Hopkins

Doświadczenia Łunina po przeszło 30 latach powtórzył Hopkins

Łunin, a także nauczyciel jego Bunge, wyciągnęli od razu daleko idące wnioski i należycie ocenili doniosłość tego odkrycia.
Łunin pisze, wprost: „ale ponieważ one (myszy), jak wykazały wyżej przytoczone doświadczenia, giną odżywiając się tylko białkiem, tłuszczem, cukrem, solami i wodą, to z tego wynika, że w mleku oprócz kazeiny, tłuszczu, cukru mlekowego i soli powinny być jeszcze inne ciała, które są konieczne dla odżywiania.
Odkrycia tego dokonano w uniwersytecie rosyjskim w Dorpacie, a nie w Szwajcarii, jak to wdawano dotychczas.
Bunge nie zdołał jednak wywalczyć uznania dla prac swego ucznia, popadł w niełaskę i został zmuszony przez rząd carski do opuszczenia katedry w Dorpacie.
Łunin zaś porzucił prace badawcze i poświęcił się pediatrii.
W dziedzinie tej ogłosił on też szereg cennych prac (około 40).
Łunin zmarł w r.
1937 mając lat 84.
W ten sposób wiekopomne odkrycie młodego uczonego rosyjskiego poszło w niepamięć.
Doświadczenia Łunina po przeszło 30 latach powtórzył Hopkins, używając jedynie do badań zamiast białych myszy białych szczurów.
Dopiero w redakcji Hopkinsa odkrycia te Zostały należycie ocenione przez świat naukowy.
Hopkins w roku 1929 podzielił się z Eijkmanem nagrodą Nobla i w swoim kraju uzyskał wysokie odznaczenie.
Nie zmniejszając wielkich zasług Eijkmana, Funka i Hopkinsa, należy jednak pamiętać, że prawdziwym prekursorem tej nowej ery w biologii i medycynie był rosyjski uczony z Dorpatu Nikołaj Iwanowicz Łunin.
W ostatnim dziesiątku XIX stulecia lekarz holenderski Eijkman, pracujący w laboratorium szpitala wojskowego w Batawii, zauważył, że hodowane przez niego kury karmione łuszczonym ryżem (pochodzącym z odpadków kuchni szpitalnej) zapadły na chorobę podobną do beri-beri u ludzi.
Gdy Eijkman dawał kurom ryż niełuszczony, objawy chorobowe ustępowały.
Upłynęło szereg lat od czasu prac Łunina, zanim sprawa witamin wzbudziła szersze zainteresowanie.
Stało się to dzięki pracom Eijkmana i Funka.
W ciągu dalszych badań Eijkman dowiódł, że dodanie łusek ryżowych lub wyciągu wodnego z otrąb ryżowych również działa leczniczo.
Na podstawie tych spostrzeżeń badacz holenderski doszedł do wniosku, że beri-beri jest wywołane brakiem jakiegoś związku, znajdującego się w osłonce ziarna ryżowego.
Dalszy krok uczynił współpracownik Eijkmana Grijns, który w r.
1901 wyraził przypuszczenie”, że beri-beri jest następstwem spożywania pokarmu, w którym brak jest pewnych związków ważnych dla przemiany materii w ośrodkowym układzie nerwowym.
Funk potwierdził doświadczenie Eijkmana, a ponadto wyodrębnił z otrąb ryżowych związek chemiczny, który chronił, przed chorobą beri-beri kury i gołębie.
Ustaliwszy, że znaleziony związek zawiera azot i chemicznie jest zbliżony do amin oraz uwzględniając jego ważne znaczenie dla życia, Funk nazwał go witaminą
[przypisy: przypalona patelnia od spodu soda, garnek do gotowania na parze ikea, jedzenie w proszku fortuniada ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: garnek do gotowania na parze ikea jedzenie w proszku fortuniada przypalona patelnia od spodu soda